Sjaak Bral

Over Sjaak Bral

De carrière van cabaretier en columnist Sjaak Bral begint als zijn leven: als een grap. Geboren op de 11e van de 11e, even voor 11 uur ’s avonds, zit er weinig anders op dan de rest van zijn leven mensen te amuseren en te verwonderen. Zijn loopbaan als humorist schiet uit de startblokken dankzij een grappig bedoelde weddenschap. Begin jaren negentig zal Sjaak aan zijn vrienden bewijzen dat hij in één maand beroemd kan worden in Nederland. Dat lukt glansrijk, dankzij zijn Haagse Bluf en grote charme.

Met de cult-hit Krég ut zuäh, een aanklacht tegen milieuvervuiling, breekt hij in 1993 door. Het is Brigitte Kaandorp die hem na een optreden aanmoedigt: ‘die liedjes zijn leuk, maar dat gelul er tussendoor is veel leuker.’

Zijn humorvolle blik op de wereld word opgemerkt door hoofdredacteuren en producenten, waarna een zegetocht volgde langs het medialandschap. Sjaak maakt radio, tv en schrijft voor diverse kranten. Tegelijkertijd ontdekt hij, via stand-up comedy, het theater. Sjaak beklimt het podium en is er nooit meer afgegaan. Het publiek omarmt zijn humor en kritische blik. ‘Door het gat van de grap waait de wind van de waarheid.’

De afgelopen 25 jaar ontwikkelde Sjaak zich als professioneel theatermaker en gevreesd columnist. Er verschenen negen boeken van zijn hand, waaronder het uiterst succesvolle Groen Geile Boekie (120.000 verkochte exemplaren). In de media is hij een veelgevraagde gast, al zegt hij vaker nee dan ja: ‘Roem is een bijproduct en interviews zijn een irritante vorm van oponthoud.’ 

Het theater heeft wél zijn hart gestolen. Sjaak heeft veertien theaterprogramma’s op zijn naam en is wereldrecordhouder one-man oudejaarsconferences. Geen jaar werd overgeslagen. Discipline, doorzettingsvermogen en daadkracht kenmerken deze unieke artiest. Sjaak is een veelgevraagd spreker op congressen en een begenadigd dagvoorzitter. Doelgericht met humor. Altijd een knipoog met klasse.      

Vaarwel 2026!

Mijn 30^e oudejaarsconference. Een unicum in de Nederlandse theatergeschiedenis en zeker ook in de geschiedenis van mijzelf. Ik heb nog nooit iets 30 jaar volgehouden. Behalve ademen. Het is ook geen kwestie van volhouden. Het is een eer, ieder jaar weer.

Tienduizenden mensen die in het theater, op TV West en op de radio willen horen wat ik van het jaar vond. Fantastisch. Vreemd genoeg vraag ik mij ieder jaar toch weer af: ben ik nu een knoeier met overtuiging – of een verschrikking met talent? Misschien schuilt daarin het succes van 30 jaar Vaarwel. Op naar de volgende 30!