Ricky Koole

Over Ricky Koole

In 1995 studeerde Ricky Koole af aan de Academie voor Kleinkunst in Amsterdam. Sindsdien speelt ze in verschillende theatervoorstellingen en films. Ze maakt eigen muziektheatervoorstellingen en bracht meerdere platen en singles uit: oa. Ricky Koole With Ocobar (2017), No Use Crying (2013), Wind om het huis (2011), To the heartland (2010). Ze werd verschillende malen genomineerd voor prijzen als het Gouden Kalf.

Ricky maakte meerdere solovoorstellingen, maar ook met Frank Lammers en Paul de Munnik. Ze maakte samen met haar man Leo Blokhuis de muziekvoorstellingen Harmonium, Laagland, Buitenstaanders en New Orleans. Samen brachten ze ook meerdere verzamel-cd’s uit in de serie Songs we shouldn’t forget.

Ze speelde en zong in het theater bij verschillende (muziek)theatergezelschappen, zoals Toneelgroep Amsterdam, Bloody Mary en de Toneelmakerij. Ze was Rachel Hazes in de musical Hij gelooft in mij. Speelde een hoofdrol in de speelfilm Sonny Boy en één van de hoofdrollen in de RTL 4-serie CMC. Verder kun je haar oa. kennen als Noor in Verborgen Gebreken, uit Van God los, de serie, en als moeder van Remi in de jeugdserie Alleen op de wereld. In 2022 had ze de hoofdrol in de NPO1- tv-serie Ten minste houdbaar tot met oa. Ruben van der Meer.

Al sinds begin 2012 organiseert Ricky elk kwartaal een dienst zonder God, in de Rode Hoed in Amsterdam. Vier keer per jaar luidt ze het nieuwe seizoen in met zang, bezinning, een gelegenheidskoor en een toespraak.

Vijf jaar lang had ze haar eigen radio-programma bij NH-radio, Ricky op Zondag. In 2018 bracht ze een boek uit Toen kende ik de wereld nog niet en leest ze luisterboeken voor.

Over Rare Leeftijd

Ricky gaat solo. Maar nu echt. Zonder muzikanten. Wel met een gitaar natuurlijk.

Ze heeft geen idee waarom maar ze is onrustig. Heeft last van een rommelige kaaklijn, van mensen die te zacht praten, van kiwi’s uit Nieuw Zeeland, van te lang in en uit ademen met yoga en ze blijkt soms hardop te denken. Ze vertelt over haar puberzoon die niet meer op haar zit te wachten terwijl haar ouders juist steeds meer aandacht vragen. Ondertussen weet ze niet of ze nog wel kan flirten met jongere mannen omdat ze niet zeker weet of ze oud is of niet. Ze denkt van wel.

Scherp observeert Ricky haar omgeving en zichzelf. Is de wereld gek geworden of zit ze gewoon zelf in een vreemde fase? Vrienden zeggen: ’je hebt een rare leeftijd, daar ligt het aan. Het is maar tijdelijk.’

Zelf had ze gehoopt dat ze op dit punt in haar leven eindelijk het gevoel zou hebben dat ze iets had bereikt. Dat ze juichend rond zou lopen, bevrijd van de meningen van anderen. Wat wel altijd helpt is zingen. Dus zingt ze de mooiste liedjes als een jonge merel.

Regie: Titus Tiel Groenestege